Analiza zjawiska bohaterów
Analiza zjawiska tzw. bohaterów, czym kiedyś nauka społeczna żywo się interesowała (Carlyle), wskazuje, iż z jednej strony bohater jakoś wyróżnia się na tle grupy i staje poniekąd ponad nią, z drugiej strony jednak właśnie grupa pozwala mu osiągnąć ową wyżynę. Bohater nie jest do pomyślenia bez tła, bez grupy ludzkiej, którą kieruje i dla której ewentualnie się poświęca. Nowsze Jeorie geniuszu (Lange-Eich-baum) wykazują, iż genialnym robi człowieka właściwie dopiero grupa, która podejmuje ideę czy tendencje reprezentowane przez pewną jednostkę, nadając im odpowiedni ciężar. W ten sposób geniusz czy bohater i grupa, w obrębie której i dla której on działa, stanowią korelaty, które nie mogłyby istnieć bez siebie. Ambicja separuje niejednokrotnie człowieka od grupy i stawia go poza nią, ale właśnie podziw grupy, chęć pozyskania jej względów i uznania bywa najsilniejszym motywem ambitnych poczynań. W rezultacie zatem widzimy, iż stanowisko, dopatrujące się korzystnych warunków rozwoju indywidualności właśnie w ramach życia grupowego, ma za sobą poważne argumenty.
Podobne strony: sklep z suplementami ubezpieczenie oc biuro rachunkowe Psychologia społeczna i nie tylko.