Zdolność obserwatora do postrzegania
Ponadto będzie tu wchodziła w grę zdolność obserwatora do dostrzegania tych wytworów. I trudniej mu przychodzi widzieć je, tym trudniej oczywiście będzie mu chwytać myślowo całość za ich pośrednictwem. Zagadnienie myślowego ujmowania grupy prowadzi bezpośrednio do zagadnień uczuciowego ustosunkowania się do niej oraz tendencji do wpływania na nią, urabiania jej w pewien sposób. A więc powstaje zagadnienie: czy i w jaki sposób można lubić ewentualnie kochać nie poszczególnych członków grupy, lecz całą grupę? Czy można dążyć świadomie do urabiania i przetwarzania raczej całej grupy, aniżeli jej poszczególnych członków? Albo, formułując to zagadnienie w terminach wychowawczych, czy można. dążyć świadomie do wychowywania raczej całej grupy, aniżeli jej pojedynczych członków? Istnieje pogląd, iż wychowanie jest stosunkiem łączącym wychowawcę z pewną określoną jednostką jako wychowankiem (Znaniecki). Wychowanie byłoby na tym stanowisku w istocie rzeczy raczej wychowaniem jednostek. Gdyby tak było istotnie, to ostatnie z postawionych poprzednio pytań musiałoby się spotkać z odpowiedzią negatywną. Ale sprawa wymaga jeszcze rozpatrzenia.
Podobne strony: Jak łatwo zarobić? doradca finansowy Windykacja Lublin Psychologia społeczna i nie tylko.